1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. (2) Gdy do niego przyszedł Natan prorok, potem jak był wszedł do Betsaby. (3) Zmiłuj się nademną, Boże! według miłosierdzia twego; według wielkich litości twoich zgładź nieprawości moje. 2Omyj mię doskonale od nieprawości mojej, a od grzechu mego oczyść mię. 3Albowiem ja znam nieprawość moję, a grzech mój przedemną jest zawżdy. 4Tobie, tobiem samemu zgrzeszył, i złem przed oczyma twemi uczynił, abyś był sprawiedliwy w mowie twojej, i czystym w sądzie twoim. 5Oto w nieprawości poczęty jestem, a w grzechu poczęła mię matka moja. 6Oto się kochasz w prawdzie wewnętrznej, a skrytą mądrość objawiłeś mi. 7Oczyść mię, isopem, a oczyszczon będę; omyj mię, a nad śnieg wybielony będę. 8Daj mi słyszeć radość i wesele, a niech się rozradują kości moje, któreś pokruszył. 9Odwróć oblicze twoje od grzechów moich, a zgładź wszystkie nieprawości moje. 10Serce czyste stwórz we mnie, o Boże! a ducha prawego odnów we wnętrznościach moich. 11Nie odrzucaj mię od oblicza twego, a Ducha swego świętego nie odbieraj odemnie. 12Przywróć mi radość zbawienia twego, a duchem dobrowolnym podeprzyj mię. 13Tedy będę nauczał przestępców dróg twoich, aby się grzesznicy do ciebie nawrócili. 14Wyrwij mię z pomsty za krew, o Boże, Boże zbawienia mojego! a język mój będzie wysławiał sprawiedliwość twoję. 15Panie! otwórz wargi moje, a usta moje opowiadać będą chwałę twoję.

16Albowiem nie pragniesz ofiar, choćbym ci je dał, ani całopalenia przyjmiesz. 17Ofiary Bogu przyjemne duch skruszony; sercem skruszonem i strapionem nie pogardzisz, o Boże!

18Dobrze uczyń według upodobania twego Syonowi; pobubuj mury Jeruzalemskie. 19Tedy przyjmiesz ofiary sprawiedliwości, ofiary ogniste, i całopalenia; tedy cielce ofiarować będą na ołtarzu twoim.