1Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot i Seminit psalm Dawidowy. (2) Panie! w popędliwości twojej nie nacieraj na mię, a w gniewie twoim nie karz mię. 2Zmiłuj się nademną, Panie! bomci mdły; uzdrów mię, Panie! boć się strwożyły kości moje, 3I dusza moja bardzo jest zatrwożona; ale ty, Panie! pokądże? 4Nawróć się, Panie! wyrwij duszę moję; wybaw mię dla miłosierdzia twego; 5Albowiem w śmierci niemasz pamiątki o tobie, a w grobie któż cie wyznawać będzie? 6Spracowałem się od wzdychania mego; opływa na każdą noc pościel moja, a łoże moje mokre jest od łez. 7Zaćmiło się dla gniewu oko moje, a zstarzała się twarz moja dla wszystkich nieprzyjaciół moich.

8Odstąpcie odemnie wszyscy, krórzy czynicie nieprawość; albowiem Pan usłyszał głos płaczu mojego. 9Usłyszał Pan prośbę moję; Pan modlitwę moję przyjął. 10Niech się zawstydzą i bardzo zatrwożą wszyscy nieprzyjaciele moi; niech tył podadzą, a niech prędko pohańbieni będą.