1Psalm Dawidowy, gdy sobie odmienił postawę przed Abimelechem, od którego będąc wygnany, odszedł. (2) Będę błogosławił Pana na każdy czas; zawżdy będzie chwała jego w ustach moich. 2W Panu się chlubić będzie dusza moja, co usłyszawszy pokorni rozweselą się. 3Wielbijcie Pana ze mną, a wywyższajmy imię jego społecznie.

4Bom szukał Pana, i wysłuchał mię, a ze wszystkich strachów moich wyrwał mię. 5Którzy nań spoglądają, a zbiegają się do niego, oblicza ich nie będą zawstydzone. 6Ten chudzina wołał, a Pan wysłuchał, i ze wszystkich ucisków jego wybawił go. 7Zatacza obóz Anioł Pański około tych, którzy się go boją, i wyrywa ich.

8Skosztujcież, a obaczcie, jako jest dobry Pan: błogosławiony człowiek, który w nim ufa. 9Bójcie się Pana święci jego; bo niemasz niedostatku bojącym się go. 10Lwięta niedostatek cierpią i głód; lecz szukającym Pana nie będzie schodziło na wszelkiem dobrem. 11Pójdźcież synowie, słuchajcie mię; bojaźni Pańskiej was nauczę. 12Któż jest, co chce długo żyć, a miłuje dni, aby widział dobra? 13Strzeż języka twego od złego, a warg twoich, aby nie mówiły zdrady. 14Odwróć się od złego, a czyń dobrze; szukaj pokoju, a ścigaj go.

15Oczy Pańskie otworzone są na sprawiedliwych, a uszy jego na wołanie ich; 16Ale oblicze Pańskie przeciwko tym, którzy broją złości, aby wykorzenił z ziemi pamiątkę ich. 17Wołają sprawiedliwi, a Pan ich wysłuchiwa, i ze wszystkich trudności ich wybawia ich. 18Bliski jest Pan tym, którzy są skruszonego serca, a utrapionych w duchu zachowuje. 19Wiele złego przychodzi na sprawiedliwego; ale z tego wszystkiego wyrywa go Pan. 20On strzeże wszystkich kości jego, tak, iż i jedna z nich nie skruszy się. 21Zabije złość niepobożnego, a którzy w nienawiści mają sprawiedliwego, będą spustoszeni; 22Ale Pan odkupi duszę sług swoich, a nie będą spustoszeni wszyscy, którzy w nim ufają.